PSALMS 23:1-2 NLV[1] ’n Dawidspsalm. Die Here is my herder; daar is niks wat my ontbreek nie. [2] Hy laat my lê in groen weivelde; na water waar rus is, lei Hy my. https://bible.com/bible/117/psa.23.1-2.NLV
Ek het lank laas geskryf, ek weet. So baie mense vra my gereeld : “Het jy iets geplaas wat ek dalk gemis het ?” Wel…
Ek is nie op ‘n goeie plek nie, en ek dink nie dis iets wat julle wil lees nie. Dit gaan nie goed met my nie. My morfienpomp werk nie. Ek dink nie hy het al ooit reg gewerk nie. Drs vermoed daar is ‘n blokkasie somewhere as gevolg van scar tissue.
My hart voel biedjie swaar. Een goeie ding – na ‘n jaar van baklei met die hospitaal en medies oor ‘n baie groooooot rekening (medies het net die helfde van my pomp betaal. Beide kante se skuld… lang storie) het ons die medies so ver gekry om die rekening te betaal. Na baie trane en gebede het ons liewe Vader deurgekom vir ons.
”n Klomp boewe het een winderige koue aand in ons erf gekom en al ons solar panels van die dak af gesteel. Ek weet dis net goed; dit kon erger gewees het. Hulle kon in die huis gekom het en ons seer gemaak het, maar die Vader het ons beskerm. Maar dit voel nie lekker om te weet daar was mense so naby aan ons wat ons lewens in gevaar kon stel nie.
Ek is moeg. Slaap maar min met my pyn. Ek is weer geboek vir ‘n operasie om te kyk waar die blokasie is en hopelik werk die masjien en ek is ‘n ander mens.
Ek is baie angstig vir die operasie. Ek weet, ek weet. Ek was al vir baie en ek meen baie operasies, maar dit maak dit nie makliker nie. Ek het al ‘n fobie vir teaters.
Koue grys vertrek met groen pakkies orals wat opgestapel is. Masjiene wat geluide maak. Ligte wat skerp in die oë skyn. Nou bedjie waarop jy onveilig voel en die reuk van die masker. O daardie reuk en gevoel wanneer jy wegsluimer in jou narkose en nie weet of jy weer daar gaan wakker word nie.
Maar, ek moet myself rustig kry soos hierdie beautiful lied wat ek aanheg sê : “Anxiety does not like Psalm 23.”
Ek moet net rus in Hom en vertrou op Hom.
Bid vir my; hou my in julle gebede. Mens sal dink ek is al pro met die operasies saam, dat ek nie meer bang en angstig raak nie. Maar ek doen. Is maar net mens.
Ek’s iemand wat haar Dad se hand wil vashou in moeilike tye, teen Sy bors vasgedruk wil word. Gelei wil word na sy groen weivelde en net vrede en rus vind.
Ek sukkel ook soms. Gelukkig het ek ‘n gelowige man wat my staande – en op my knieë hou. Gelukkig het ek vir julle wat vir my kan instaan met gebed en gelukkig het julle my wat dieselfde vir julle sal doen. Luister gerus na hierdie pragtige lied; op die oomblik my gunsteling.